Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Ξύπνα Λάζαρε No2

Την τελευταία μέρα τραγουδήσαμε τα κάλαντα του Λαζάρου στα σπίτια των παιδιών αλλά και στο γειτονικό Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων.


Η συγκίνηση και η χαρά ήταν μεγάλη. Μαζέψαμε πάρα πολλά καλούδια για τα καλαθάκια μας 






Ευχαριστούμε όλους και του χρόνου!

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Ξύπνα Λάζαρε...

Τι είναι αυτά;




 2 ξύλα, κορδέλες. κολλητική ταινία και ένα μεγάλο άσπρο πανί!

Τι θα γίνουν;  Ο Λάζαρος! 

Ξεκινάμε με τον σταυρό



 Διαμορφώνουμε το κεφάλι με χαρτί κουζίνας και κολλητική ταινία




Τοποθετούμε το ύφασμα και δένουμε κεφάλι και χέρια. Ζωγραφίζουμε πρόσωπο



και δεν ξεχάσαμε τα μαλλιά, ξανθό τον θέλανε αλλά επειδή βγήκε άχρωμος, του βάλανε καφετί ανταύγιες.




΄Εμεινε ανοιχτό το ερώτημα: Τι άλλο να του βάλουμε για να γίνει όμορφος;
Οι προτάσεις τους θα συζητηθούν αύριο.


Την Παρασκευή θα επισκεφτούμε τα σπίτια των παιδιών για να πούμε τα κάλαντα του Λαζάρου.  
Σήμερα κάναμε πρόβα.


Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Πασχαλιάτικα 2

Συνεχίζουμε τις κατασκευές μας.




Τα λουλουδια της ελπίδας

 


Σήμερα διαβάσαμε από το βιβλίο ΄΄Οι πιο ωραίες ιστορίες για το Πάσχα΄΄  της Ρένας Ρώσση - Ζαιρη , εκδόσεις Μίνωας  την ιστορία  για τις παπαρούνες



Ο Χριστός ανέβαινε με δυσκολία το στενό μονοπάτι του Γολγοθά. Ο σταυρός που κουβαλούσε ήταν τόσο βαρύς! Κόντευε να του πέσει από τα χέρια. Γύρω του άνθρωποι φώναζαν, γελούσαν και κορόιδευαν. Όμως, Εκείνος δεν τους κρατούσε καμία κακία. “Δεν ξέρουν τι κάνουν. Συγχώρεσέ τους, Θεέ μου Σε παρακαλώ” προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα Του.

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό Του. Συνέχισε να προχωράει. Το ήξερε πως δεν έπρεπε να λυγίσει. Το ήξερε πως έπρεπε να τελειώσει την αποστολή Του. Το ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί για να σώσει τους ανθρώπους, να τους κάνει να καταλάβουν τι σημαίνει αγάπη, να τους βοηθήσει να ζήσουν ευτυχισμένοι.

Κάποιος όρμησε δίπλα του από το πλήθος και με κακία του έμπηξε πιο βαθιά το ακάνθινο στεφάνι που του είχαν φορέσει στο κεφάλι. Το στεφάνι έσχισε το δέρμα Του. Τα μυτερά αγκάθια χώθηκαν βαθιά στο μέτωπο Του. Αίμα άρχισε να κυλάει σταγόνα σταγόνα από τις τρύπες που άνοιξαν τα αγκάθια .Εκείνος και πάλι δεν είπε τίποτα. Δεν παραπονέθηκε. Μόνο βόγκηξε λιγάκι.
Οι σταγόνες αίμα συνέχισαν να κυλάνε. Σχημάτισαν ρυάκι στο μέτωπό Του κι έτσι όπως ήταν σκυμμένος , κουβαλώντας το βαρύ σταυρό , άρχισαν να πέφτουν στο χώμα.
Όταν η πρώτη σταγόνα έπεσε κάτω, το χώμα λες και ζωντάνεψε.
Ρούφηξε διψασμένο τη σταγόνα κι αμέσως από μέσα του φύτρωσε ένα μικρό λουλουδάκι. Το λουλουδάκι ίσιωσε το κορμάκι του και άνοιξε τα πέταλά του. Ήταν κατακκόκινο, χρώμα με το αίμα του Χριστού, και ο μίσχος του είχε το σχήμα του σταυρού. Τα πέταλά του ήταν τόσο τρυφερά και εύθραυστα, σαν την καρδιά Εκείνου που κουβαλούσε το σταυρό.

Οι σταγόνες αίμα συνέχισαν να πέφτουν στο χώμα, το χώμα συνέχισε να τις ρουφάει διψασμένο και τα κατακόκκινα λουλουδάκια συνέχισαν να φυτρώνουν ένα ένα. Καμία σταγόνα αίμα δεν πήγε χαμένη. Η κατάξερη ανηφόρα του Γολγοθά γέμισε με κόκκινα λουλούδια. Κάποια στιγμή τα θολωμένα, πονεμένα μάτια του Χριστού είδαν ένα από τα κόκκινα λουλουδάκια. Μες στον βαθύ του πόνο, χαμογέλασε. Αμέσως το λουλουδάκι άστραψε από ομορφιά και καμάρι.
“Αχ, ας ήταν ο κόσμος ολόκληρος τόσο τρυφερός, τόσο αθώος σαν αυτές τις παπαρούνες!” σκέφτηκε ο Χριστός. 
 Ξαφνικά, άλλος ένας άνθρωπος ξεχώρισε από το πλήθος κι έτρεξε κοντά του.
-Δώσε μου να κρατήσω λιγάκι το σταυρό σου , να σε ξεκουράσω του είπε.
Ο Χριστός τον ευχαρίστησε, του έδωσε το σταυρό και συνέχισε να ανεβαίνει το Γολγοθά του. Δεν έσκυβε τώρα ,κοιτούσε ίσια μπροστά. Και χαμογελούσε.
“Δεν θα θυσιαστώ άδικα” σκέφτηκε .”Σε ευχαριστώ, Θεέ μου. Υπάρχει ελπίδα !”

Και ήταν εκείνη η νύχτα η πιο πονεμένη στην ιστορία του κόσμου. Ακόμη κι όταν ο Χριστός πήγε να συναντήσει τον Πατέρα Του, ακόμη και όταν όλα σκοτείνιασαν, ακόμη κι όταν αστραπές και βροντές έκαναν τη νύχτα μέρα, τα μικρά λουλουδάκια με τα κατακκόκινα, εύθραυστα πέταλα δεν έπαθαν τίποτα. Ο αέρας και η βροχή έμοιαζαν να τα σέβονται, τους φέρονταν τρυφερά.
Και από τότε αυτά, τα λουλούδια φυτρώνουν κάθε χρόνο το Πάσχα και μας θυμίζουν τη θυσία του Χριστού, την προσφορά Του στους ανθρώπους, την ίδια την αγάπη. Είναι οι μικρές κατακκόκινες , τρυφερές, λεπτεπίλεπτες παπαρούνες. Είναι τα λουλούδια της ελπίδας!



Και μ΄αυτή την ιστορία προετοιμαστήκαμε για την αυριανή μας ζωγραφική.

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Πασχαλιάτικα 1

Ξεκινήσαμε με τα πασχαλιάτικά μας. Τα παιδιά επέλεξαν ένα καλαθάκι με μια λευκή χήνα.


2 Απριλιου Παγκοσμια ημερα παιδικού βιβλίου

Σήμερα αναφερθήκαμε στο παιδικό βιβλίο. Είδαμε και μελετήσαμε πολλών ειδών  βιβλία, π.χ. εγκυκλοπαίδειες, βιβλία για μεγαλύτερους ,  βιβλία μαγειρικής, παραμύθια, ταξιδιωτικούς οδηγούς αλλά και ξενόγλωσσα.

Διαπιστώσαμε ότι όλα τα βιβλία δεν είναι για μικρά παιδιά και  ότι τα παιδικά βιβλία δεν είναι όλα ίδια. Υπάρχουν κάποια με σκληρές σελίδες, κάποια με λίγα λόγια, κόμικς, εικονογραφημένα για πολύ μικρά αλλά και για πολύ μεγάλα παιδιά.

Φυσικά αναφερθήκαμε και στα παραμύθια του  Χανς Κριστιαν Αντερσεν   αλλά και των Αδελφών Γκριμ τα οποία είναι ιδιαίτερα αγαπητά στα παιδιά.

Οι σελιδοδείκτες μας δημιουργήθηκαν από τα παιδιά διαλέγοντας ένα γεωμετρικό σχήμα και διακοσμήθηκαν όπως ήθελε το κάθε παιδί.